18 augustus 2010

 

In de speeltuin van het kinderlijk bewust zijn.....

Het is wonderlijk om te kijken naar kinderen. Zij grote leermeesters, waar wij, volwassenen heel wat van kunnen leren.
Wanneer een kind iets meemaakt vertelt deze het verhaal vol emotie. Een aantal keer en als je er later over begint kan het ineens helemaal klaar zijn, viel het eigenlijk wel allemaal mee. Het is verwerkt en klaar. Het is losgelaten. Er is geen ego belang bij het eraan vasthouden.
Een volwassen persoon, nou ja ik vraag me af wat dat is. Voor mij is dat iemand die geen kind meer  durft te zijn. Een volwassene cultiveert de ervaring en emotie. Deze heeft er belang bij erin te blijven hangen  want het geeft hem iets. Al is het (negatieve) aandacht, of ontleent deze de identiteit eraan.
Ook ik deed dat. Bleef hangen in het drama  van mijn verleden. Ergens wou ik dat niet loslaten omdat ik dan niet wist wie ik dan zou zijn. Maar toen ik ermee aan het werk ging, op diepe lagen geheeld werd, kon vergeven in de diepte ontstond er ruimte. Daarna toen ik terugkeek waren die ervaringen helemaal verdwenen uit het hoofdstuk  “drama”. Het was klaar . Had het begrepen, gevoeld en geheeld.
We zijn niet dat wat is gebeurd, we zijn niet het verleden. Het heeft je gevormd en dat kan je ook weer de vorm geven die je zelf wil.
Dat is precies wat kinderen doen. Zij ervaren de situatie in de volheid en als het klaar is bewegen ze terug naar de staat van zijn waarin ze hun heelheid accepteren.
Dus speel er mee, beweeg , ontdek en vooral..Leef!!!